BIGARREN ASTEA

KAIXO IRAKURLE!

Bigarren astea eta zenbat gauza egin eta ikasi ditut!

Lehenik eta behin, material berriak prestatzen hasi gara. Oso gustura nago Pedagogo Teraupetarekin; izan eren, nire iritzia kontuan hartzen du, zer moduz nagoen galtzen dit egunero, eta nik proposatzen ditudan gauzak kontuan hartzen ditu. Aste honetan, neguko materialak egiten hasi gara; hala nola, gela apaintzen, ikasleentzako fitxa eta jarduera berriak prestatzen, etab. Oso lan polita eta interesgarria iruditzen zait, alde batetik, ideia berriak ikasten ari naizelako, eta bestetik, ikastolaren parte sentitzen naizelako. Orokorrean, saiatzen gara ikasleei gustatzen zaizkien gaiak edo ohiturak materialetan sartzen, baina material gehienak fitxak izaten dira. Pena ematen dit, jarduera dinamikoagoak aurrera eramatea gustatuko litzaidakeelako.

Bestalde, aste honetan, beste profesional batzuk ezagutu ditut; fisioterapeuta eta logopeda, hain zuzen ere. Azken hau, Haur Hezkuntzako gela batera sartu zen eta behaketa bat egin ondoren, irakasleari esan zion haur bat klasetik aterako zuela. Nire galdera da, beharrezkoa da klasetik ateratzea? Zer nolako ariketak burutuko ditu haur honekin?

Ikasleei dagokionez, konturatu naiz, orokorrean, irakasleek emozioei garrantzia handia ematen dietela; izan ere, haur gehienek beren jaioterria utzi behar izan dute haien bizi kalitatea hobetzeko, eta askok, haien familia faltan botatzen dute, ohitura eta kultura ezberdin bat bereganatzen ari dira, eta arazo dexente izaten dituzte haien egunerokoan. Hori dela eta, batez ere, Pedagogo teraupetikoak ikasleei zer moduz dauden galdetzen die, emozio jolasak egiten ditugu, haiek nola sentitzen diren esateko.  Bi aste hauetan, 11 urteko neska batekin harrituta gelditzen naiz. Gelara iristen denean, ez du hitz egiten, eta ez dakit oraindik zer gertatzen zaion, zerbaitengatik triste edo larrituta dagoen, edo, ikastolan aspertzen delako den.

Nire bizipenak kontatzen jarraituko naiz!

Laster arte irakurle!